listopad, 2008

Jeśli raz na jakiś czas chcemy skorzystać ze zlecenia wywozu dodatkowych śmieci, np. po balandze, to warto zlecić tę usługę wcześniej przez telefon i zamówić pojemniki na śmieci. Gdy robimy remont, firma oferuje pojemniki na odpady.

Wariant optymalny, a przy tym bardzo oszczędny, to wywóz dwa razy w miesiącu pojemnika 240-litrowego na śmieci zbiorcze. Mnożymy więc: 2 razy 20 zł (40 zł). Do tego doliczamy koszt worka na zbiorcze segregowane odpady za 9,5 zł. W MPO wystarczy, że podpiszemy umowę na wywiezienie jednego takiego worka. Łączny koszt wynosi więc 42 zł i 26 gr z VAT-em.

W tej firmie opróżnienie 240-litrowego pojemnika na śmieci zbiorcze kosztuje 20 zł netto, a na posegregowane - 17,50 zł netto. Najtańsza opcja dla pięcioosobowej rodziny to wywiezienie raz w miesiącu pojemnika 120-litrowego ze śmieciami zbiorczymi za 15 zł. MPO odradza jednak taką umowę, bo w razie kontroli zapłacimy mandat za to, że śmieci komunalnych pozbywamy się tylko raz w miesiącu, oraz dodatkowy za to, że nie segregujemy odpadów.

Cena za wywóz odpadów przez MPO w obrębie Warszawy nie zależy od dzielnicy. Jednak - jak obserwuje MPO - im dalej od centrum, tym cięższe pojemniki ze śmieciami. Dlatego miejska spółka zamierza zainwestować w tym roku w samochody z wagą. - Bo ludzie wrzucają wszystko: liście, popioły, gruz. Sprawdziliśmy, że 120-litrowy pojemnik, który powinien ważyć 12-15 kg ludzie potrafią zapełnić nawet do 40 kg. Rekord pobił pojemnik 1100-litrowy z 420 kg odpadów. A powinien ważyć najwyżej 120 kg - wylicza Katarzyna Stamatel, kierownik marketingu MPO.

MPO przypomina jednak, że odpady powinny być odbierane z częstotliwością, która zapewnia nieprzepełnianie pojemników lub kontenerów. I nie rzadziej niż raz na dwa tygodnie z budynków jednorodzinnych oraz raz na tydzień z budynków wielorodzinnych.

Powyższy artykuł jest sponsorowany

Na drodze od pomysłu i projektu do gotowego ogrodu zimowego jest siedem punktów, przez które trzeba przejść. Nie wolno ich zbagatelizować ani o nich zapomnieć. Gdy je zaliczymy z sukcesem, pozostanie nam tylko cieszyć się urokami domowej oranżerii.

Krok 1 - formalności

Każdy ogród zimowy musi być montowany według projektu. Najwygodniej, gdy będzie budowany jako część nowego domu. Zostanie wówczas zaprojektowany razem z innymi elementami budynku i będzie wraz z nimi stanowił zgraną całość. Jeśli zaś ma być dostawiony do istniejącego domu, to projekt można zamówić w firmie specjalizującej się w budowie ogrodów zimowych. Mając już projekt, trzeba wystąpić do starostwa o pozwolenie na budowę. Po jego uzyskaniu przyjdzie czas na podpisanie umowy z wykonawcą. Dokument ten powinien zawierać między innymi pełen koszt usługi, zakres robót, które firma ma wykonać, i termin oddania ogrodu do użytku.

Krok 2 – fundamenty

Ogrody zimowe montuje się na zbrojonych ławach lub płytach fundamentowych z betonu. Te ostatnie są bardzo wygodne, gdyż stanowią jednocześnie niemal gotowy podkład pod posadzkę. Fundamenty ogrodu muszą być oddylatowane od fundamentów domu. Oznacza to, że pomiędzy jednymi i drugimi musi być umieszczona przekładka ze styropianu. Niezwykle istotne jest, aby na fundamentach znalazła się pozioma izolacja przeciwwilgociowa wykonana na przykład z dwóch warstw papy. Ważne też, aby płyta fundamentowa lub betonowa wylewka zrobiona między ławami została ocieplona styropianem. Fundamenty powinny wystawać 15 cm ponad powierzchnię gruntu. Ścianki ogrodu będą wówczas zabezpieczone przed kroplami deszczu rozpryskującymi się o ziemię. Brudna deszczówka zostawiałaby nieestetyczne ślady na czystych szybach.

Krok 3 – konstrukcja

Aluminiowe profile, które dostarczana budowę producent, są już przycięte na wymiar, a niekiedy nawet częściowo zmontowane. Poszczególne elementy konstrukcji tworzą szkielet. Jest on połączony z fundamentem i ścianami dyblami ze stali nierdzewnej. Przestrzeń między ścianami a profilami trzeba później wypełnić pianką poliuretanową. Będzie ona chronić przed utratą ciepła z ogrzewanego wnętrza. Pianka musi być od zewnątrz osłonięta przed działaniem słońca i wilgoci. Ochronę taką zapewni samoprzylepna, rozprężna taśma polipropylenowa, którą trzeba wetknąć w szparę między ścianą i ogrodem. Uwaga! W ścianach dwuwarstwowych profile nie powinny być montowane do wykończonej warstwy ocieplającej mur. Trzeba zrobić w niej wycięcie odpowiadające długości i wysokości ogrodu, a profile łączyć ze ścianą nośną.