październik, 2008

Ogrody zimowe, nazywane też oranżeriami, znane są w Europie od wieków, obecnie jednak przeżywają wyraźny renesans. Dzieje się tak zarówno z uwagi na ich atrakcyjność, jak i coraz większą dostępność. Niegdyś ozdabiała nimi swoje ogrody i pałace arystokracja, hodując w nich sprowadzone z Południa drzewka cytrusowe (stąd nazwa oranżeria), dziś – wprawdzie rzadko, ale coraz częściej – widuje się je nawet przy niewielkich domach jednorodzinnych, wznoszonych przez „klasę średnią”. Kolejna przyczyna ich popularności to możliwość poprawy bilansu cieplnego budynku, zgodna z jakże aktualnym rendem energooszczędnego budowania. Ogrody dobudowane, których ściany stanowią dodatkową przegrodę zewnętrzną, działają także jako wspomagająca bariera akustyczna. Współczesny ogród zimowy może spełniać kilka funkcji, zatem zastanawiając się nad wyborem konkretnego rozwiązania, przeanalizujmy dokładnie oczekiwania, które wiążemy z tym efektownym ale i praktycznym wnętrzem. Najlepiej zrobić to już na etapie tworzenia koncepcji architektonicznej domu – pozwoli to skomponować spójną formę o ciekawej urozmaiconej architekturze, precyzyjnie zaplanować połączenie konstrukcji ogrodu zimowego ze ścianami budynku (unikniemy w ten sposób późniejszych, kłopotliwych czasem i kosztownych zabiegów adaptacyjnych), a także – najefektywniej wykorzystać wszystkie walory dodatkowego pomieszczenia. Wprawdzie w większości przypadków oranżerię można dobudować do budynku istniejącego, jednak wówczas będziemy się musieli liczyć z pewnymi ograniczeniami natury przestrzennej i konstrukcyjnej.

Konstrukcja ogrodu zimowego, czyli jego szkielet wykonany z aluminiowych profili,mimo że jest sztywna i stabilna, to ulega zjawisku zwanemu przez budowlańców „pracą konstrukcji”. W jej rezultacie połączenia pomiędzy ścianą domu a ścianami ogrodu mogą ulegać rozszczelnieniu. Wtedy podczas ulewnego deszczu woda może zaciekać do wnętrza oranżerii. Radą na to jest zastosowanie aluminiowych systemów ogrodów zimowych. Uzupełnieniem tego rozwiązania są rozprężne taśmy polipropylenowe, które są wyjątkowo elastyczne i mogą się rozszerzać i kurczyć, zachowując pełną szczelność. Wszelkie szczeliny, przez które może przeciekać woda, zaleca się też wypełnić uszczelniaczem hybrydowym. Sprzedawany jest on w plastikowych tubach zwanych kartuszami. Nanosi się go za pomocą ręcznego pistoletu, takiego samego, jakiego używa się do nanoszenia silikonów lub klejów montażowych. Te zabezpieczenia sprawią, że jedyną wodą cieknącą w oranżerii będzie ta nalewana z konewki do doniczek.